Kartzelako neurriak

neurriak

mm

URTZI ZUBIZARRETA LIZUNDIA

EGILEA:

Urtzi Zubizarreta Lizundia

1983

Donostia

Donostian sortu zen familia langile baten baitan. Bertan, eus-
kaldun eta abertzale hazi zen. Oso gaztetxo hasi zen har-
tzen Euskal Herriak pairatzen duen gatazka politikoaren
kontzientzia. Ondorioz, I 8 urte bete eta berehala klandesti-
nitatean borroka egitera pasa zen ETA erakundean. 2005ean
Grenoblen atxilotu zuten, eta orduz geroztik espetxean da.
Gaur egun Meaux-eko espetxe frantziarrean dute preso.
Filosofia ikasketak egiten ari da.

ataramiñe

EUSKAL ERREPRESALIATU POLITIKOEN
LITERATURA KOADERNOAK

IZENBURUA:
Kartzelako neurriak

EGILEA:

Urtzi Zubizarreta Lizundia

# COPYLEFT

Publikazio hau copyleft erakoa da. Beraz, bere edu-
kiak zabaldu, aipatu eta hitzez hitz kopiatu daitezke,
osorik zein zatika, edozein medio erabiliz eta edo-
zein helburu lortzeko, ohar hau mantentzen eta
jatorria aipatzen den bitartean.

LEGE GORDAILUA. DEP6siTO LEGAL. DEPOT LEGAL

Kartzelako
neurriak

URTZI ZUBIZARRETA LIZUNDIA

ataramiñe

EUSKAL ERREPRESALIATU POLITIKOEN
LITERATURA KOADERNOAK

AURKIBIDEA

D
LU

Z

6 Sar-hitza: Oier Goitia
8 Hitzaurrea: Aimar Altuna
12 I . atala:

Kartzelak badauka arima 5
24 2. atala:

D

Bide galduak edo bide luzeak

g

34 3. atala:

Gurutzebideak hautabideak

D

42 4. atala:

Itsasoa ur askotarikoa

54 5. atala:

Izatetik balada bat

70 6. atala:

Bai, gertatuak gertatu . . .

sar-hit7.a

Izan nintzena banintz

ez nintzateke hemen izango.

Izan nintzena banintz

han izango nintzateke,

baina ez luke zentzurik izango.

Eta izan naizena zuri esatea
eta izango naizena zuri esatea
ez litzateke beharrezkoa izango.

Oier Goitia "Yoyo", euskal preso politikoa

hif72iirrea

Hiru urte hauetan ondoko ziegan izan dudan burki-
deak Urtzi adiskideak, orain egun batzuk olerki libu-
ru honetarako hitzaurrea egitea proposatu zidanean
sentipen bikoitz batek nere barrenak aztoratu ziz-
kidan.

Beldurra eta poztasuna parez pare, bata besteari
talka eginez. Halere guda honetatik berehala garaitu
ahal izan nuen haserako ezinegon edo kezka hori,
eta guztiaren gainetik aipatu berri dudan alaitasunak,
olerkigilearekiko miresmenak, ate guztiak zabaldu
zizkidan, hitz idatzi hauek oharkabean isladatuta
geratu zaizkidalarik hitzez adierazi ezin diren senti-
menduen adierazle.

Irakurle zaitugun hori, ohartuko zaren moduan hase-
rako hitz hauek ez dira ez ohikoak izanen, azken
finean neretzako behintzat olerki liburu hau ere ez
delako.

Zortea izan dut eta era berean ohorea ere, Urtzik
eguneroko borroka honetan idazten zituen olerkiak
garbira ordenagailuan idazteko. Eta aitortu behar
dizut olerkiz olerki, ilunabarreko lasaitasunean ira-
kurtzean, handia nabaritu izan naizela nere txikitasu-
nean, handia bezain berezia, berezia bezain xumea.

Bai lagun hori, eguzkia ezkutatzearekin batera, ondo-
renean irakurriko dituzun olerkiak barneratzean
gaueroko ametsezko hegaldian murgiltzen nintzen.

Eta horixe da azken finean hitzaurre honen funtsa
10 eta nahia. Irakurle zaitugun horri aholku bat ematea,
gomendio bat olerki hauen atzean, hitzezko armarri
honi nahitaezko esanahia aurki diezaiozun, zu ere
egunerokotasunetik at dagoen dimentsio matxino
honetan murgil zaitezen.

Lehenik eta behin irudikatu beharko zenuke irakur-
tzen hasi aitzin, ziega ilun batean zaudela, eta bakar-
dadetik irteteko modua jada aurkitua duzula. Begiak
itxi eta ziegako ataga guztiak igaro eta argirantz, aska-
tasunerantz. Horixe baita nere-gure adiskide maite-
ak behin eta berriz olerki hauetan egin duena.
Hegaldia iraganera, orainera eta etorkizunera, duin-
tasunez askatasunaren ametsa errealitate bihurtzera.

Haimar Altuna Txiki
Meaux-ko espetxea, 2008ko abuztua

12

# ATALA

# KARTZELAK BADAUKA

rima

Kartzela ez da tropikala

Hemen ez dago palmondorik.
Ezta behar ere
gerizpean etzateko.

Zertarako errekarik
bizitzaren emari oparoa
lasterka pasatzen ikusteko
oin bat uretan apenas sarturik.

Itsasorik ez da hemen.
Beharrik ere ez.

Urrunera begiratzea bizitza bat dugu,
ikusterik ez denean ere.

Zertarako mendi gailurrik
beherako biderik ez duen maldan
gora egiteko eta,
handitasunean ttipi sentitzeko.

Hemen ez dago amodio erorik.
Ezta behar ere, zeren
bururik gabeko munduan
ez dago eroa baino
aspergarriagoa den arruntagorik.

Ilunpekoak

Ez ditut nere mendiak ikusten
baina haientzat dira nire begiok.
Ez dut nere itsasoa usaintzen
baina haren kresalaren minez
gordetzen dut poltsiko zulatuetan
hasperen oro.
Begiratzen dut, ikusi ere
baina koloreak bizitza honen
bestaldean daude.
Usaintzearren hartzen dut arnas,
baina hauspoa konturatu gabe betetzea
itsasoratuko ez den ontzia
apaintzea bezalakoa da.
Eta zuri-beltzezko gatibualdian
kolorea dugu iparrerako orratz.

Harreraz harrera

Lagunik ez duen ziegan

ni naiz errege arrotza.

Biluzirik topatu dut,

horrela ikusteak

lotsatuko bailukeen.

Harrera keinurik ez,

lohi edo odol aztarna itsatsirik

ez da mugitu.

Lehorra behar du...

Nolatan egin dute bide

nere aitzindari

legez kontrako erregearen

odol zipriztinek?

Imajinatze hutsak

ziegako haserre isila

esna lezake.

Hobe bestelakorik sinistu,
elkarren ondoan
bizi behar dugunetik.
Hobe bestelako egiarik
elkar begiratu behar dugunetik.

Kartzelako neurriak

Ordu bete esaten du erlojuak
baina bisitako ordubetea
beti da erruz motzagoa.
Hilabete bat motzagoa.

Maitearen muxua

gutxitan da hitza bezain motza.

Muxua muxu bat baino

bizitza erdi bat gehiago izan daiteke.

Basamortuko hondarra baino kiskalgarriai

-Edo ziega berri bat baino hotzagoa ere-.

Gosea nekez ase daiteke.
Hainbesterainokoa baita bete beharreko
askatasun zuloa.

Maite zaitut batek ere

ez du nahikoa tokirik aurkituko

hemengo hiztegietan.

Nekez baita kabitzen handitasunik

kartzela huts batean.

Nahikoa baita hitz hits bat

ziega guztiak beterik

kartzela huts bat egiteko.

Baten handikeriak

ondokoa uzkurtzen duen tokian,

bestearen handinahiak

albokoaren bizi nahia

irensten duen lekuan,

handikeria eta handinahia

handitasuntzat dauzkan zuloan,

ezer ez zaigu neurrian,

toki barru honetan dagoen guztia

tokiz kanpo baitago.

Bakartua

Bakartuak latza du egona,
izate hutsa aurrez baino
ezin du begiratu-eta.

Ezingo da lagunaren sorbaldetan igo

geroak zer dakarren hobeto ikusteko.

Ezingo da lagunaren hitzaren atzean ezkutatu

bereak atera nahi ez duenean.

Ez du lagunaren oinetakoetan sartzerik izango

mundu aske baterantz

bide berriak antzemateko.

Ez du lagunaren itzalik izango

egun kiskalgarrietan.

Ez eta lagunaren berorik

hotzak oraina izozten duenean.

Bakartua da
gela huts bateko
aulki ahaztua.

Denboraren partida

Batzuetan leihotik begira

ez dakit zer naizen lehenago,

orainean preso

edo orainak askatua

-era erromantikoan bada ere

poesia iraultzaileko hitz goxo eta

odolustuen antzera-.

Ez dakit zer naizen gehiago,

geroan aske

edo geroak preso

-geroak orainari eserlekua

lapurtuko bailiokeen,

nahigabeko instintu nostalgikoz-.

. . .leihotik luzeegi begiratzean.

Ene arima

Norberaren etxean

norberaren arima ikusten dela

esan ohi da.

Nik ez dut etxerik.

Baina

imajinatu ahal banauzu
ohe honetan etzanda
liburu bat eskuetan
nire bizitzaren zati handi bat
ikusiko duzu.
Imajinatu ahal banauzu
mahai honetan
egunkaria irakurtzen
nere bizitzaren titularrak
ikusiko dituzu.
Imajinatu ahal banauzu
lanpara honen pean
poema bat idazten
nere bizitzako errima
ikusiko duzu.

Imajinatu ahal banauzu
leiho honetatik begira
nere bizitzaren distantzia
ikusiko duzu.
Imajinatu ahal baduzu
ziega hau ni gabe
nire bizitzaren zatirik laburrena
ikusiko duzu.

Baina nire arima ikusi nahi baduzu
oi...!

Herri berri bat imajinatzerik beharko duzu.

24

# ATALA

BIDE GALDUAK

"Soziala"ren patua

Eguzkiak iluntzen du
itzalpean dagoen piztia.
Itzaletara kondenaturik
itzala du gogoan.
Itzala du gorroto.
Baina itzaletik
bizikiago gorroto du argia.
Itzalaz biziko da
itzal eta argiaren kontra,
Ilun-Betea topatu artean.
Lagun gogaikarria iluna.
Baina laguna finean.
Laguna azkenean.

Mugaz bestalde

Bizitzatik kanporatua eta,
barruan atera ezinik ordea.
Aterabide bakanen bat bada
baina goizeko sei t'erdietan
bukatzen zaio bidea esnatzean
goizero, goizero...

Eskerrak, munduak

buru mardulak

lepo gainean egokiturik

lapurtu gintuela amaren estalpetik.

Ez da, sei t'erdietan kolpez

bururik erituko digun harresirik.

Gazako harresian jendeak
igarobideak zulatzen darrai.

Halabeharrez...
Ametsek euren patuan
bide egin dezaten.

Buru-kolpez goizero,

oi! Jaun zapaltzaile,

gure ametsek ere sei t'erdietan

amaitzeari utziko dioten eguna!

Harrizko herri zaharra

Lurrik gabeko herri zaharra

Aberri zahar baten negarra

Betiko aldarri baten beharra

Gaztearen garrasi berriaren indarra

Zaharraren marmarra aberri baten hausnarra

Ortzi argi harrigarri baten izarra

Gerra zahar baten gaurko garra

Herri berri baten biharko zirrara eta iparra.

Nerean nere

Laketagoak litzaizkidakeen
Baina halakoak ziren
Ene Erresumak:

Beti garaile, garaituak izan artean.

30

Arrate

Arrateko elizako frontoi berezia
nuen maite

jata zait baino normalagoa

zitzaidan garaian,

mahaia arrotz samarra zenean

mahaixa-ren ondoan.

Arratera igotzea nuen maite

amama eta aitxitxa guztiak ikusi ondoren

-Eibarren amona eta aitonarik ez baitago-.

Ez nituen Kalamuako lubakiak ulertzen.

Saltoka pasatzen nintzen

berdinak ziruditen bi ertzetatik,

Untzagara jaitsita ez zelan, ez nola,

baizik eta como hitz egin behar zen

ikusi nuen arte.

Antza denez lubakiaren alde bat

ez zen alperrik gehiago odoldu,

eta odolkia eta odolostia

hitz ziurrak ez badira

morcilla eskatuta amaitzen da gosea

Arrateko ostatuan.

Jaungoikua, lege zaharra eta zilborra

Txapela eta atorra

mendian gora

ni nauk euskaldun jatorra.

Askatasun deiaren bila beti

gora begiratzen,

eta ageri zaidak zilborra.

-Gaixoa edo bertutea?-.

Gosea aldarri diat

ta badaezpadan ahoa betea.

Edozertarako nagok,

bihotza aberrian eta Goikoan.

Baina, gogoratu nauk!

Partida diat eta

ez nazak dei igandean.

iirnt7.p

3^

^ S # ATALA

Ireki hegoak

Zoaz, arrano gaztea
guda lubakietako kanta ikastera,
zoaz gure guda zelaietara
haiekin negar egitera.

Zoaz, arrano mardula
kartzelak gorde duen
nahikaria askatzera,
zoaz Kantauri itsasora

hatsa entzutera.

Zoaz, arrano galdua
gure ur-lasterretako errekarriei
gudari hilen odol isuriak
noranzko bidea duen galdetzera,
zoaz gure mendi magaletara
konspirazio haizeak ehizatzera.

Zoaz, arrano zeruetako
gure lurraldera
kabitu ez zeran habietara,
zoaz eta begiak ireki artean kantaiozu
oraindik esnatu ez den herriari.

Bakeak

Nola daiteke edan
hertsitako iturritik.
Nola eskuaz harrapa
arnastu beharreko hatsa.

Zain da hitza

gutik ulertzen duena.

Zain herria

ez dena desira duena.

Zertarako bakea

ahoan azukre koxkor desegingarria.
Zertarako itxaron
itxaroten gaituena.

Nola agurtzen da bakea
atari bakoitzean bat dena.
Nola agurtzen du bakea
bakearen atarira
odoletan garbi paratu zaionak.

Gure demokrazia

Hain gara demokratak

askatasuna bidean ahaztu dugula.

Hain da argitsua gure demokrazia

itzala besterik ez diogula eskaintzerik

ikusi ez arren

gurea zen askatasunari.

Hain da perfektua gure demokrazia

askatasunaren beharrik ez duela.

Hain da azkarra gure demokrazia

askatasunak nekez harrapatuko duela.

Hain da askea gure demokrazia

askatasunetik edan edo ez

egarriaren araberako hautua duela.

Hain gara askeak gure demokrazian

askatasuna demokratikoki bozkatzen dugula.

Hain gara inozoak

Nahigabearen bi aldeak izanik..

Oinaze orok nahigabea dakarkit

eta horregatik diot aiherra

fusilaz eskuaren luzapen bat egiteari.

Oinaze ororen amaierak
bakea dakarkit

eta horregatik dut eginen fusilaz
nere eskuaren luzapen bat.

Eskua erre didan gaurko nahigabea
gaurko bakerik gabeko
maitasunak laxatzen dit,
biharko nahigaberik gabeko
maitasun baketsuaren ordainetan.

ETA-rra bat naiz
eta ez da moral minberatuz
ordaintzen den mailegua nerea.
Nere mailegua bestelakoa da.

..Mailegurik ere badut

Nori eskerrik eman badut.
Alabaina esker txarra omen da
eskerrak ematea, jasotakoaren ordainetan
eskerrak nahikoak ez direnean.

Haiekin nere mailegua.

42

# ATALA

43

<

Q
Z
D

itsasna

URASKOTARIKOA

Hodeiek daramate

Hodeietan naiz geratzen
zaizkidan arte joaiten.
Goizeko argi beroak puzturik
gaueko ilunerantz doaz etengabian
oroitzapen oldarkorrak utzirik.

Hodeietan naiz geratzen
zaizkidan arte joaiten.
Haizearen gatibu
geroan oroitzapen hilotz.

Hodeirik bada geratzen
oroitzapenik ez zait gailenduko.
Nire olerkien entzunaz
bizitzara naute gonbidatzen.

Galdu gabe haria

Egunsentia ikusi nahi duzu.
Ilunabarra duzu topa ordea
esnatze berri aldi oro.
Edertasun herrena.
Dohatasun nagia.
Egun bizienetan gaitz erdia.

46

Merezimenduz gara

Zerga latzak

ohi ditu kari handiak.

Merkealdirik ez

irri bat sufritzen dakien herriarentzat.

Hertsiak dira orbainak.

Haatik utz nazazu

zure irriari begira.

Orbainek gordetako zerga latza.

Libertatea

Joan zara urrutira

inoiz utzi ez duzun tokira.

Nire gogoaren adatsak orraztu dituzu.

Amets korapilatu ederra

zut! ernatu duzu.

Zilegi ez zena

legez astindu duzu.

Burdin barra dantzariak

zurrundu dituzu.

Inoiz utzi ez duten forman.

Alperrik baina

Ez dut inorako asmorik

nitaz nahi ez duenik.

Orojakile ez naiz

baina batzuetan badakit.

Zergatiei erantzunik badut

eta herren egiten dute askotan.

Egiarik ba al dago

atzeko aterik gabe?

Inork egin ez duen soinurik

ba al da isiltzerik?

Agian ni naiz...

edo akaso zuek zarete

orro berri bat eginaz

oihartzunarengandik ihesi.

Denboraren bahiketa

Hitz idatziak
elkar nahaspilatu dira.
Hizkiak hitza desobeditu.
Esaldiak lausotu.

Denbora, umore bihurrizko

proposatu zaizu ordean.

Ez zera joan

baina etorri da.

Hala ohi du hark.

Hitz egiten du,

erraiten du,

gogoz edo bortxaz,

zain egoten ez baitaki.

Aitzinerantz zaitu beti

begiak itxita ere,

gogoa atzora biratu arren.

Irakurtzea ezina otu zaizu.
Liburuaren aldarte kapritxosoa ote da.
Zure begiak ote dira.

Edo agian zure gogoaren nekea besterik ez.

Hostobete

Garaiagoa den Itxaropen zurtoinak
erregutuan, itzalean uzten du
enbor sendo geldiezineko ezina.
Udazken eta negu krudelenetan
betikotasunez loratzen dirauen Itxaropi

Zure azal leunak
nirean lirain egingo duen egunaz.
Gure bihotzek esku-elkartuz
hasiera eman zioten egunari
bukaera emanaz.

Eguneko lehen printza

Esnatzen den eguna

eguzkiarekin lehen hartu-emana.

Zer esan nahi dit

irri horrekin baina?

Azalpen bila eta bila

galduta nengoke

erantzuna zu ez bazina.

52

Mugetatik

Esnatzearen ekina
Hasperena bezain arina
Muga ikusgaitz fina
Haize hotz arrotz oraina
Zure leun ezkutuetatik
Orainerako mina.

54

# ATALA

Txoria txori eta nomada

Malkorik merezi duen
sentimen aunitz ditut,
aurpegi, irribarre aunitz,
lur zein zeruranzko begirada,
norabide orotarako keinu,
hitz aunitz ditut:
isilak, laburrak, astunak,
xeragarriak, xerkariak,
arrotzak, garrasiak,
nere bi begi lehorretan.
Lehorrak beti
euritan ere basamortuak.
Egarritan desagertzen dira
txori galduak basamortuetan.
Edo uholdeetan itoak.

Amets hura

Noski badaukadala

itzarririk egin ohi den ametsik,

bi, hiru, bost... hamaika!

Zein baino zein ederragoa.

Baina bakarra dut

hamaika baino handi

ederragoa.

Haren bide

odoletan egiteaz

ordainik dugu zoria

eta orbainez zoriona.

Ezaren aldea

Gogoaz bizitza bat egitea
ez da erraza.

Baina barrote artetik eskua aterata
ezin harrapatu daiteke
haizeak darraien bizi kordelik.
Usain zipriztinik bai.
Kolore zantzurik ere
itzalik gabeko egun oskarbietan.
Euri tantez ez du inork ordea
pitxar egarriturik bete.

Historian igerian

Nere bizitza historia balitz

ez nuke berebiziko interesik gabeko

etorkizuna izan nahi.

Nere bizitza historia balitz
zaharra behar luke,
neure buruarekin ispilu aurrean
bostekoa luzatzekotan-edo.

Nere bizitza historia balitz
herri atsekaberik ederrena
nahi nuke izan.

Nere bizitza historia balitz
berriz idatziko nuke,
baina historia nire bizitza da
eta damu ere ezin ninteke.

Nere bizitza historia balitz,
nere bizitza eta historia. . .
Denbora, hats luze bat
besterik ez balitz bezala,
historiara kondenaturiko
itsas lami tristeen ikuskari.

Itsasoaren baitan

Bizi arrazoi bat

mundura zabaltzerik balego

itsas bazterrean irekiko nituzke hegoak

itsasoaren taupadekin bat egin arte.

Itsasbeherak sortzen utzi gintuenaren

hondar zimelduak

hurrengo itsasgorak bere baitan har ditzan

irekiko nioke ene gogoa.

Sartalderik gabeko sortaldea

sortu nahi izan dutenen esperantza

eramango nuke nerekin.

Olatuen dantzara irekiko nuke arima

haien joan etorrian

haiengan bizitzerik banu.

Olatuen melodiari irekiko nioke bihotza

denboraren gelditzearen ezina

abestu ahal banio

denbora preso hartu duen munduari.

Negarra

Egutegi batek isuri dezake malkorik,
joanaren joanaz
edo joanaren ezaz.

Gutun batek malkotan amai dezake,

jarraipenaren ezaz

edo helmugarakoan galtzeaz.

Baina nork eman dizu

negar epeletan ezkutatzeko eskubiderik!

Nondik nora denboraren gonapean

malkotan uzkurtzeko pribilegiorik!

Irribarrea

Maizegi egiten dugu irribarre

zoriontsu izateko,

zoriontsu izanagatik

irribarre egin beharrean.

Zorigaitzaren gaitz erditzat dugun irribarrea

ontzat ematen dugu,

zorionaren gaitz osoa dela

ahaztearekin batera.

Heriotza koldarra

Zer balio du

baldintzazkoan izkiriatutako bizitzak.
Zer balio du

heriotzara atzera begira iritsi den bizitzak.

Bizitza bat balio al du

heriotza huts batek.

Heriotzak hartuko al du

jaio ez den bizitza huts bat.

Zenbatean salduko dio heriotzak duintasuna

jaio ez den bizitza huts bati.

Zenbat bizitza duinen trukean.

Nahi eta nahi ez

Goranzkoa dugu
norabide bakarreko bide
beherakoa atzeraka joatea denean,
atzeranzkoa zakua bete gabeko
itzulera hutsa denean.

Goranzkoa dugu
behera begiratzean,
joan ezean
eramanak gera,

eramanak nahi eta nahi ezean,
baita goran otsoa beha dugunean.

Adimenaren hegoak zabaltzearekin

Adimen zarpailduen artean

borroka bizitzea da

Bizitzara iristeko
bizi beharreko tartea
eta Bizitza jomuga da
jomugarainoko tartea bizi ahal
izateko euskarria bera.

Adimen zarpailduen artean

lanbidea bizi tarte honetaz

Bizitza bat egitea da
eta lanabesa adimenaren hegoak dira.

Adimen zarpailduen artean
adimenaren hegoak zabaltzea
Bizitza irabaztea da
Adimen zarpailduen artean

borroka Bizitza baita.

Bizitzaren

bizia

bizitzea.

Balada bat

Adiorik gabeko malkoak

hertsitako iturriko tanta ahantziak haina

maiztatzen du.

Baina ez da eria.

Ez da gabea.

Ez da berria.

Bizitzako hamaikagarren udazkena da.
Gogoan arrastoa da.
Errautsetan balada bat da.

Etsaiarenean

Zenbat gerra irabazi behar dira
indarkeria salatu ahal izateko,
zenbat herra

gerraz historia margotzeko.

Zenbat margo behar da

hitzak bizia har dezan.

Zenbat bizi itxi behar da

kartzela huts bat irekitzeko,

zenbat kartzela behar dira

atsekabeak etsipena besarka dezan,

zenbat kartzela

zenbat etsipen

herri aske bat asmatzeko.

Zenbat askatasun itzalpetu behar da

argiaz jabetza egiteko,

zenbat argiren jabe

gezurra itzalean ezkutatzeko.

Zenbat gezur behar da
egi handi bat osatzeko,
zenbat egi handi

gezur txiki batzuen lotsa ezkutatzeko.
Zenbat gezur txiki eta lotsa ezkutatu behar da
arrazoi ustezko batez ahoa betetzeko,
arrazoiez etsaiaren egia osatzeko.

Eta guk

zenbat arrazoi behar ditugu,

zenbat egi arrazoi bihurturik

gure egiaz zoriona egiteko,

zenbat atsekabe zoriona egi bihurtzeko.

70

# ATALA

GERTATUAK GERTATU. . .

Momentu batez utzitakoa

Nahi luke Haimarrek,

mendi tontorretik urrunerako begiradaz

zabal berdeen handitasunak besarkatzen zuen

istant hartan
utzitako gogo zatia orainean josi ahal izan.

Nahi luke Oierrek,

segundo bakar batean lotsa, ezinegona, adorea,

infernua eta eternitatea
oparitu zizkien begi haien dirdiran utzitako

egiaren zatia

mirilatik sartzea.

Nahi lukete Mikel eta Sarak,

osotasun eta orotasun hark

askatasunak izkinaren bueltan izan behar zuela

besterik esan nahi ez zuen sentimendu hura

astelehen gatibu batean hasi eta amaituko ez balitz.

Nahi luke Jonek,

irri batean okertzen zen aitaren ahoak
eskaintzen zion baretasunak eta aurrerako

erregaiaren mirariak

biharkoan ere hor iraungo duela
ziurtatuko dion irririk topatu.

Baina haiek eta hainbatek gehiagok,

nahi luketenaren gaindik,

nahi ez luketenari hertsiki helduta darraite

denbora-hats batean utzi zutena berreskuratzearen

xerka.

Andereñoari

Aita,

mintzo zaion argazki bat dela
erantzun dio.

Baietz, egia dela!

Txikia izan arren ikasi duela

egia ez dela euriaren pare

zerutik erortzen.

Egia egiten dela.

Berak berea eginen duela.

Aitarena ere eginen duela.

Aita egi-zurtzen zaindari da-eta.

Baietz, badela!

Gaur gauean aitari
kontatuko diola
txikia izan arren ikasi duela
besarkada bat egi egiteak
zenbat kosta duen.
Arren eskatuko diola
aitaren argazkiari
muxua gaurkoan ere
lotarako orduan.

Negua luzatu zaigu

Lagunaren etxean ez da giro
Herio kanpaiak berpiztu dira astiro
Negua luzatuko dela esanaz berriro.

Beroak ohi dira

lagunaren etxeko paretak.

Hotzagoak eta garaiagoak hemengoak.

Maitasuna dute gorde haiek.

Maitasunetik gaituzte gordetzen hauek.

Hala izaten da

egunaren argia joan artean.

Izanak izan,

beste kontu bat da gauekoa.

Paretak pareta,

izarrek berdin berotzen dute

hemen eta han.

Kontuak kontu,

begiak ixtean

hango beroa suma da hemen
hemengo paretak hazi han.
Eta izarrak izar,
malko txiki bat sortu du
sortu berri den izar batek
hemen eta han.

Ene etxea

Nere etxea ez da

bere garaian zena.

Ni ordea banaiz Etxe hartakoa.

Baina nere oraingo etxeak

ez du teilaturik,

eta nora haizea

hara doa nere etxea.

Guda lubaki baten begi ikaretan.

Iraganaren altzoan.

Maitasun amestu baten sugarrean.

Tristezi sakon baten itzaletan.

Gero malkartsuaren magalean.

Eta haren edertasunaren handitasunean.

Min zorrotz baten puntan.

Biharko haurraren imajinazioan.

Harrizko harresi baten historian.

Idatzi gabeko hitzetan.
Baina batez ere
nere Etxea zaintzen duen
egunaren baitan
izaten dut ene oraingo etxea.

Poztasun inkonprenitua

Badira pertsonak

egunak alaitzen dituztenak.

Badira egunak

pertsonak alaitzen dituztenak.
Gehiago dira ordea
pertsonak eta egunak,
pertsonak zein egunak
petraltzen dituztenak.
Apartekoa da aldiz ikustea
hain balantza desorekatuan
alaitzen duten pertsona eta egunek
galtzaile izanik ere

nola irauten duten gehiago denboran.
Batzuetan hainbeste dute irauten

ezen,

alaitzen duten egun eta pertsona
bakoitzetik hurrengora arteko
pertsona eta egun petral guztiak
ia ahazten diren.

Hara, zerk nola duen
bizitza hau irribarretsu.

Eskerrak eman nahi dizkizuet
liburuan zuzenean parte hartu duzuenoi: Ataramiñe,
Haimar Altuna "Txiki",
Oier Goitia "Yoyo"
eta Olatz Caminos.

ataramiñe formato txikian

LANA:

El silencio del infierno
EGILEA:

Fernando Alonso

URTEA:

2003

LANA:

Gosea lagun, laguna
EGILEA:

Segapoto kolektiboa

URTEA:

2004

LANA:

Lunaren Goiztiri
EGILEA:

Juan Luis Mugertza

URTEA:

2005

LANA:

Claude Gueux

EGILEA:

Victor Hugo

ITZULTZAILEA:

Zorion Zamakola

URTEA:

2007

LANA:

Kartzelako neurriak

EGILEA:

Urtzi Zubizarreta

URTEA:

2008

Ezaren aldea

Gogoaz bizitza bat egitea
ez da erraza.
Baina barrote artetik eskua aterata
ezin harrapatu daiteke
haizeak darraien bizi kordelik.
Usain zipriztinik bai.
Kolore zantzurik ere
itzalik gabeko egun oskarbietan.
Euri tantez ez du inork ordea
pitxar egarriturik bete.

Urtzi Zubizarretaren lehen li-
buru honetan, espetxearen
hertsitasun inposatuan ne-
kez kabitzen den pertsona
bizi eta emankor baten isla
aurkituko du irakurleak. Zie-
ga arrotz hutsak, bakartasun
ezin saihestuak, borrokare-
kiko konpromisoa, kidetasu-
naren garrantzia... mintzagai.

Naturatik at dagoen zemen-
tuzko mundu irreal horretan,
ezer ez da kalearen pare, ber-
din: kartzela den mundu su-
rrealistako neurriak,
gatibuarentzat ikasi beharre-
koak izango dira biziraun nahi
badu, eta horiek irakurleari
transmititzen saiatuko da
Urtzi liburu honen bitartez.